Marta Półtorak

Sztuka sprzedaży

© Copyright by Marta Półtorak & e-bookowo

Grafika na okładce: fragment obrazu Jean Antoine Watteau, Szyld sklepu Gersainta (1719), 163 x 308 cm, Pałac Charlottenburg, Berlin

Projekt okładki: e-bookowo

ISBN e-book 978-83-7859-466-6

ISBN druk 978-83-7859-467-3

Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo

www.e-bookowo.pl

Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości

bez zgody wydawcy zabronione

Wydanie I 2015

Konwersja do epub A3M Agencja Internetowa

Spis treści

OD AUTORKI

SZTUKA SPRZEDAŻY

NIE BĘDZIEMY UMIERAĆ ZA GDAŃSK

MIASTO

TANIEC ŚMIERCI

SCRIPTO CONTINUA

SZKIC PRZESTRZENNY

PO EKSPLOZJI

MOZAIKA

***

PUNKTY STYKU ŚWIATŁA

WODA I PIACH

***

WSTĄŻKI

SZTUCZKA

WYJŚCIE Z PORTU

***

***

***

DROGA DO CELU

AUTOSTRADA

METROPOLIA

QUEEN MARY

***

o autorce

OD AUTORKI

Na krótko przed śmiercią, Jean Antoine Watteau, w ciągu zaledwie tygodnia, namalował ostatni, największy rozmiarami obraz – szyld antykwariatu swego przyjaciela Gersainta.

Malarz przekonał marszanda, iż najważniejsza jest reklama – wówczas w postaci szyldu. Mówi się, że jest to jeden z pierwszych plakatów reklamowych, a równocześnie jeden z najbardziej znanych obrazów malarstwa europejskiego.

W roku 1744 Fryderyk Wielki zakupił malowidło i zawiesił w Salonie Koncertowym Pałacu Charlottenburg w Berlinie. I tym sposobem obraz Watteau dyskretnie przypomina o paryskim handlarzu sztuki już prawie trzysta lat.

Cóż wspólnego ma obraz i reklama z poezją? Może właśnie ową „sztukę sprzedaży”, która w moim tomiku pokazuję się na różne często ukryte sposoby.

Sztuka sprzedaży to budowanie relacji tu i teraz w celu przekonania klienta do zakupu oferowanego towaru. Poezja nie jest towarem! – oburzą się niektórzy. I słusznie, lecz mój eksperyment to wystawienie swojej sztuki „na sprzedaż” opinii Czytelnika, który jest pierwszymi i najważniejszym odbiorcą.

Nie ma tu miejsca na retusz, sugestie czy opracowania. To moja własna sztuka, którą pragnę po swojemu sprzedać Czytelnikowi.

Wszyscy bez wyjątku sprzedajemy swoje wiersze – kieruje nami nie tylko chęć tworzenia, ale także chęć pokazania tego, co potrafimy. Niektórzy pragną akceptacji, pochwał, splendorów, nagród i honorariów. Nie lubimy się do tego przyznawać, bo przecież robić coś, co się podoba to zwykła komercja, a ta jak wiadomo chluby nie przynosi. Jednak w głębi serca czujemy niesprawiedliwość, że sztuka jest niedoceniana medialnie, niedofinasowana i nieco zepchnięta na margines przez tzw. show-biznes. Znaki czasów niewątpliwie dość bolesne.

Kiedyś mówiono, że malarstwo to milcząca poezja, a poezja to mówiące malarstwo – dla mnie to bardzo precyzyjne ujęcie – gdybym potrafiła malować zapewne powstałby prócz wierszy także scenki rodzajowe, które pokazują pewien nastrój, energię dzisiejszego świata, gdzie wszystko zależy od interpretacji i opinii publicznej.

Zazwyczaj we wstępach chwali się poetę, analizuje jego twórczość – ja natomiast nie chwalę się ani nie analizuję – zwyczajnie proszę o chwilę uwagi. Być może nie zapakujecie mojego tomiku do skrzyni jak portret Ludwika XIV na wspomnianym obrazie francuskiego mistrza, ale zatrzymajcie się nieco, a może nawet ktoś napisze recenzję czy pochwałę. W promocji pakiet dobrego słowa i modlitwy autorki o pomyślność dla życzliwego człowieka.

A zatem zapraszam do lektury!

Marta Półtorak

Kraków 2015

SZTUKA SPRZEDAŻY

rynek widzialny reguluje sprawy

dziedzictwo chciwości to nasze DNA

a jeśli życie może być usłane różami

to kwiaty sztuczne i wściekle amarantowe

drażnią kiczem

niczym suknie rokokowych dam

takie merkantylne barwy dla naiwnych

blondynek

poezja czasem jest tandetna

na bazary z nią

bazary, lumpeksy

przecież są w porządku

sztuka sprzedaży tworzy arcydzieła

na szyldzie sklepu Gersainta

chowają portrety do skrzyń

zostają akty na ścianach

towar pierwszej potrzeby

NIE BĘDZIEMY UMIERAĆ ZA GDAŃSK

to przechodzone miasto władzy

nam trzeba fantastycznych metropolii

zaktualizuj sobie klasykę w stylu

wielkomiejskich graffiti

tanio kup szczęście

zaoszczędź na wyprzedaży

bo dotyk pieniędzy łagodzi ból

jak podanie narkotyku

sztachnij się pyłem z pradawnych kamieni

może mądrość wieków przeżre ci mózg

sztandary cywilizacji

zalane w trupa tłumaczą barmanowi

że lepiej umierać z miłości

niż z nudów

***

Zakwitam niczym ogrody

zielone wyspy w oazach

w cieniu palm spocznę

świat w furii spłonie

jak Festung Breslau

spłonie

we krwi poszukam spokoju

obgryzę kości

zaznaczę szlak zwycięstwa

poranionym tropem

ucieknę daleko

w cieniu palm spocznę

o autorce

Marta Półtorak rocznik 76. Urodzona w Tarnowie, obecnie mieszkanka Krakowa, dziennikarka, poetka, historyk. Jej teksty ukazywały się na łamach: Fragile (2009,2011), LOUNGE Magazine (2009), Frazy (2010), Dziennika Polskiego (2011), Kwartalnika Stowarzyszenie Pisarzy Polskich za Granicą „Ekspresje”(2011), KRAKÓW (2011), Lamelli (2009, 2010, 2013), ARCANA (2014) oraz w krakowskich almanachach poetyckich w latach 2008-2013.

Za sprowadzenie bizantyjskiej duchowości pod dach bieszczadzkiej chałupy została laureatką Turnieju Jednego Wiersza - Bieszczadzkie Dusioły (2008). W marcu 2012 roku zaś, została wyróżniona w konkursie „Mury, które dzielą - Mury, które łączą” ogłoszonym przez Żydowskie Muzeum Galicja oraz eMultipoery. Wiersze laureatów były wyświetlane na pl. Nowym (Krakowski Kazimierz). Prowadzi cykl spotkań historyczno-poetyckich Muza w Muzeum czyli Klio spotyka Erato” w Domu Historii Podgórza oraz cykl spotkań z literaturą w Domu Kultury Podgórze.

W lipcu 2009 ukazał się jej debiutancki arkusz poetycki Globalne Zadymy wydany przez Śródmiejski Ośrodek Kultury w Krakowie, a w marcu 2010 pierwszy samodzielny tomik poezji Transmisje NA ŻYWO wydany pod patronatem kwartalnika FRAGILE. Drugi tomik „Księżycowe Łąki” wydała nakładem Wydawnictwa e-bookowo (2012) wersji papierowej i e-book. Od 2009 roku jest reporterem portalu Wiadomości 24 i Interia360, gdzie zamieszcza relacje, recenzje i felietony z wydarzeń kulturalnych, a zwłaszcza rekomendacje sztuki wizualnej.

Absolwentka Wydziału Humanistycznego Akademii Pedagogicznej w Krakowie na kierunkach: historia i dziennikarstwo. Współpracowała z Polska Agencja Prasową PAP (2000) oraz w redakcją Faktów TVN (1999). Należy do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.