Analiza

Michał Malawski

Copyrights to:

Wirtualne Wydawnictwo „Goneta” Aneta Gonera

www.goneta.net

ul. Archiwalna 9 m 45

02-103 Warszawa

Okładka: na podstawie autorskiej pracy Michała Malawskiego (michal.malawski@op.pl)

Katarzyna Jackiewicz (okovabi@gmail.com)

Redakcja i układ tekstów: Aneta Gonera

wydawnictwo@goneta.net

ISBN: 978-83-63783-72-3

Wydanie 1

Warszawa, 30 grudnia 2014

Tekst w całości ani we fragmentach nie może być powielany ani rozpowszechniany za pomocą urządzeń elektronicznych, mechanicznych, kopiujących, nagrywających i innych, w tym również nie może być umieszczany ani rozpowszechniany w postaci cyfrowej zarówno w Internecie, jak i w sieciach lokalnych bez pisemnej zgody wydawnictwa „Goneta” Aneta Gonera.

Konwersja do epub A3M Agencja Internetowa

Od redakcji:

Poezja osobista. Analiza spostrzeżeń w retrospekcji przeżytego dotychczas życia. Nie zawsze jest smutno, czasem prześmiewczo, czasem złośliwie i czepialsko, ale zawsze prawdziwie. Nie każdy ma dar spointowania tego, co go spotkało w tak trafny sposób. Celność spostrzeżeń zapierającą dech może mieć tylko osoba o wyostrzonych zmysłach intelektualnych, jakie właśnie posiada autor niniejszego tomiku, obdarzony fantastycznym zmysłem obserwacji. Dzięki niemu znowu odkrywamy siebie jako członków społeczeństwa oraz to, co nas kształtuje, czyli ludzkie odczucia, spostrzeżenia, wrażliwość na otoczenie. Autor przeprowadza na nas swoistą socjalizację z nami samymi.

A jednak

Chciałem z Tobą popływać, zamachałem ręką:

wejdź do wody, no wejdźże Płochliwa Panienko!

Tyś stanęła na brzegu, w dłoniach piersi skryła,

zaniedbała skarb inny, więc... raptem skoczyła.

Analiza

Brak koncentracji przy zupie,

przy drugim, czy przy deserze ?

Gest nierozważny, parsknięcie głupie...

Człowiek, to czasem jak zwierzę!

Kropla, drobina... pomknęła...

Może to podczas kolacji?

Skąd tu do licha, ach skąd się wzięła

ta plama na reputacji?

Bestia

Odchodzę, trzymając się ciebie kurczowo,

ażeby przypadkiem mi się nie udało.

Pazurami drapię twe strupy na nowo,

bo zawsze mi naszej bliskości za mało.

Przytul znów do piersi wierne dzikie zwierzę.

Z soli łez wyliżę twoje rany świeże.

(Warszawa, 13.VI.2013 r.)

Do Niej

W dwudziestym i pierwszym wieku

Ty zażyj znachora leku,

Gdy zdrowie woła ratunku:

Bolesne aż przytulenie,

Mężczyzny ranne myślenie

Aż gęste od pocałunków.

Ciekawscy

Państwu bardzo smakowało;

nastąpiły nawet bisy,

lecz tych wrażeń było mało,

więc zajrzeli za kulisy...

Lepiej nie patrz za zasłonę,

gdzie kręcone jest mielone.

Cud w oborze

Bydłu zbrzydła już woń bydła,

zażądało kostki mydła.

Pachnie teraz perfumerią

i traktuje siebie serio.

Zamiast mleka daje lurę.

Zamiast siana już od rana

konsumować chce kulturę.

Dante 2009

W podgórskim lesie starym i cienistym,

gdzie każde ciepło niknie pośród chłodu,

jest rzeka. Wzrokiem próżno szukać brodu

pod bezlitosną wodą w nurcie bystrym.

Komuś tam zbłądzić przyszło w kwiecie wieku,

a tu ni łodzi, tym bardziej Charona.

O własnych siłach przeszkodę pokona…!

Śmiałe pomysły rodzą się w człowieku.

Skoczył, pstrym rybom na nagłe zdziwienie.

Przybysz z kosmosu dla nich nieznanego

ma do wyboru wedle gustu swego,

kto chce pod stopy, pod głowę — kamienie.

Kilometr dalej jęzor piasku złoty

przyjmuje statki żeglugą zmęczone;

łączy go z brzegiem drzewo przewrócone.

Można tam nabrać na powrót ochoty.

Ciało na łasze w blasku już się suszy,

procesom przykrym dziwnie się nie daje.

Legenda zwykle nad czymś takim wstaje,

lecz nie tym razem — wokół żywej duszy.

Desperaci

Bez serca, popękane

dzwony wybrakowane.

Na włosku gdzieś tu wiszą,

a wiatry tym kołyszą.

Gdy pęknie któryś włos,

dzwon wreszcie wyda głos

— w dół zwali się z łoskotem.

I nic ma nie być „potem”.

Dolegliwość

Raz pani rodem z Tucholi

poczuła, że coś ją boli

i poszła z tym do lekarza.

On odrzekł, że to się zdarza

na warszawskim bruku, bo jak

ma nie boleć Tucholi brak.

Radził szczerze odganiać precz

wszelki pomysł podróży „wstecz”.

Na receptach nabazgrał trzech:

kawa, ciastko, głęboki wdech.

Ehoje

...Albo jak ta, co ojca swojego

o krzepkim umyśle i spojrzeniu

sowim, z dala niegdyś przybyłego,

o skurcz szczęsny serca na ramieniu

przyprawiła powtórny, Miriam wdzięczna,

matce swej przynosząc ulgę błogą,

rozważna, choć pośpieszna a zręczna,

jak Tritogeneja; siostrę drogą,

Rebekę, sobą obdarowała,

różanolicą, ulubienicę

Kyprydy, ażeby nie wzrastała

sama jedna i Dobroci krynicę

codziennie na nią kierować mogła

ku rodziców czcigodnych radości.

[Miriam i Rebece — córkom Veronique i Andrzeja Chankowskich

z dalekiego Lille]

Spis treści

Od redakcji:

A jednak

Analiza

Bestia

Do Niej

Ciekawscy

Cud w oborze

Dante 2009

Desperaci

Dolegliwość

Ehoje

Erotyk 1

Erotyk 2 — Honda

Erotyk 3 — Zachęta

Erotyk 4 — Wielkanoc

Erotyk 5 — Warta

Erotyk 6 — My

Erotyk 7 (MJSM)

Hak

Ironia losu

Jeszcze

Jojo

Krytyka

Kruchość

Miłość

Ładna historia

Marnotrawstwo

Martwa natura

Na obiad

Nowość

Marzenia’08

Niepewność’09

Mój anioł

Na górze róże

Nasza Frania

Pan Fajdalski

Numerologia

***

Pan Ignacy

Dar Niebios

***

Pocieszenie

Pod choinką

Pod wielką kulą

Podróżnik

Singiel-tango [Nikt]

Pogrzeb

Pomieszanie

Prośba

Porada życiowa

Potop

Przed egzekucją

Rewolwerowcy

Romantyzm

Rozmowa

Rycerz (autoportret)

Rytuał

Stan zdrowia

Starzec i panna

Tele

Trudność

Tryptyk pieprzny

Upadek

Usprawiedliwienie

Warszawa

Widowisko

Wierszyk

Wizja

Wola ludu

Zajęcia pałacowe

Zbawcy

Złość polonisty

Zmiany

Znaki czasu

***

Życiowe perspektywy