Jacek Babiel

Motywacja

Droga do sukcesu

Zdjęcie autora na okładce: Marek Maliszewski/4lomza.pl

Zdjęcia:

Maciej Orłoś – Jacek Babiel; Lech Wałęsa – Renata Dąbrowska;

Maryla Rodowicz – Wojciech Strżyk/REPORTER;

Zbigniew Boniek – Piotr Nowak/Forum;

Zbigniew Wodecki – Piotr Fotek/REPORTER

Marcin Prokop, DorotaWellman – Piotr Bławicki/EAST NEWS

Artur Barciś – Wojciech Traczyk/EAST NEWS;

Hanna Gronkiewicz-Waltz – Paweł Wądołowski;

Agata Młynarska – J. Maciej Goliszewski/EPOKA

Danuta HÜbner – materiały Parlament Europejski;

Blair Singer – Invest Success; Jurek Owsiak – Paweł Wądołowski;

Wojciech Malajkat – Paweł Wądołowski; Tony Gordon – Invest Success;

Marek Kamiński – Renata Dąbrowska; Anna Dymna – Marek Kowalski;

Mateusz Kusznierewicz – Akademia Kusznierewicza;

Tadeusz Mazowiecki – Łukasz Gdak; Robert Cialdini – Invest Success;

Tomasz Kammel – Łukasz Król; Tomek Józefacki – Anna Powałowska;

Dorota Warakomska – Michał Wargin/EAST NEWS;

Kazimierz Marcinkiewicz – Radek Pasterski/Fotorzepa/Forum

Janusz Czapiński – Jakub Szymczuk; Jacek Santorski – Magda Starowieyska

Witold Orłowski – Rafał Siderski/DZIENNIK/FORUM

Jack Canfield – Invest Success;

Artur Partyka – Mikołaj Zacharow/REPORTER

Projekt okładki: Tadeusz Babiel

Korekta: Jolanta Chrostowska-Sufa, www.otokorekta.pl

Łamanie: Grafis Zbigniew Jakuć, www.grafis24.pl

Copyright © Jacek Babiel

Copyright © Benefit IP 2013

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Powielanie i rozpowszechnianie fragmentów bądź całości

bez zgody Wydawcy – zabronione.

Wydawca:

Benefit IP Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa

ul. Canaletta 4, 00-099 Warszawa

ISBN 978-83-938376-2-5

Zamówienia:

e-mail: motywacja@miesiecznik-benefit.pl

Ewie, Zuzi i Mikołajowi

– jesteście moim źródłem codziennej motywacji

Konwersja do epub i mobi e-bookowo

Spis treści

MACIEJ ORŁOŚ

Autoprezentacja

LECH WAŁĘSA

Potrzebna jest praca

MARYLA RODOWICZ

Praca daje sens życiu

ZBIGNIEW BONIEK

Sport wyzwala emocje

ZBIGNIEW WODECKI

Adrenalina trzyma nas przy życiu

DOROTA WELLMAN

MARCIN PROKOP

Motywujemy do działań wspólnych

ARTUR BARCIŚ

Życie mnie motywuje

HANNA GRONKIEWICZ-WALTZ

Zespoły mieszane są najbardziej efektywne

AGATA MŁYNARSKA

O motywowaniu kobiet

DANUTA HÜBNER

O efektywności w działaniu

BLAIR SINGER

Sprzedaż i przywództwo

JUREK OWSIAK

Motywuje mnie efekt

WOJCIECH MALAJKAT

O energii życiowej

TONY GORDON

O sukcesie w sprzedaży

MAREK KAMIŃSKI

Liczy się droga – nie tylko cel

ANNA DYMNA

Motywują mnie inni ludzie

MATEUSZ KUSZNIEREWICZ

Obierz kurs na sukces

JACEK SANTORSKI

O partnerstwie HR-u z biznesem

TADEUSZ MAZOWIECKI

Jest jeszcze wiele do zrobienia

ROBERT CIALDINI

O wpływaniu na innych

TOMASZ KAMMEL

O motywowaniu i wystąpieniach

TOMEK JÓZEFACKI

O rynku pracy wspieranym przez benefity

WITOLD ORŁOWSKI

O liderach, promowaniu i motywowaniu

DOROTA WARAKOMSKA

O motywowaniu kobiet

KAZIMIERZ MARCINKIEWICZ

O nowym ładzie i motywowaniu pracowników

JACEK WALKIEWICZ

Pełna moc inspiracji

JANUSZ CZAPIŃSKI

Motywacje Polaków się zmieniają

JACK CANFIELD

Droga do sukcesu

ARTUR PARTYKA

Motywujący skok

Posłowie

Partner wydania:

Aktor, dziennikarz, prezenter telewizyjny.

Prowadzi program informacyjny Teleexpress.

Prowadzi szkolenia m.in. z autoprezentacji.

MACIEJ ORŁOŚ

Autoprezentacja

Na samym początku chyba najważniejsza sprawa. Co to jest właściwie autoprezentacja?

Jak sama nazwa wskazuje, autoprezentacja to jest to, jak my się prezentujemy. Jak ja się prezentuję, jaki jest mój wizerunek w oczach innych ludzi. Jak mnie widzą inni, jak mnie postrzegają, co o mnie myślą, a w związku z tym jak ja wypadam podczas spotkań – wtedy kiedy występuję publicznie. Szalenie istotne jest to, czy umiem sobie poradzić z tremą, czy jestem wesoły, czy smutny. Czy umiem gestykulować, czy wiem, jak się ubrać i jak mówić, żeby to, co chcę przekazać, było interesujące. Jest wiele elementów, które składają się na autoprezentację – na to, jak jestem postrzegany.

Kiedy spotyka się pan z ludźmi i rozmawiacie o autoprezentacji, to zauważa pan, że ludzie mają z tym duży problem? Czy jest to zjawisko, które jest wynikiem braku kontroli nad emocjami?

Przede wszystkim trzeba powiedzieć, że w większości przypadków ludzie o tym nie myślą. Czasami, kiedy muszą publicznie coś zrobić, zdają sobie sprawę, jak ważna jest rola autoprezentacji – i wtedy jest kłopot. Później znowu o tym zapominają. Zazwyczaj ludzie są nieświadomi tych elementów, które dotyczą wystąpienia publicznego.

Ale ta świadomość wzrasta. Wzrasta też świadomość, że to jest ważne. Zwłaszcza dla ludzi, którzy reprezentują korporacje i bywają w różnych miejscach, w których trzeba zaprezentować firmę. Mogą to być takie miejsca, jak studio telewizyjne, albo po prostu takie sytuacje, kiedy konieczny jest kontakt z kamerą lub z mikrofonem, na przykład podczas konferencji.

Z tym że nie wszyscy chodzą do studiów telewizyjnych, a studia radiowe to miejsca, których nigdy nie odwiedzają. Z drugiej strony widoczna jest tendencja, żeby uczyć się autoprezentacji. Tylko po co?

Po pierwsze – kamery są wszędzie. Nigdy nie wiadomo, kiedy jakaś kamera nas sfilmuje. Dawniej mówiło się „kamera” i myślało się o kamerach telewizyjnych. Teraz tych urządzeń jest cała masa. Kamery są w telefonach komórkowych. Wszyscy je mają przy sobie. Trudno przewidzieć, kiedy ktoś nas zarejestruje taką kamerą, a później wrzuci materiał do Internetu. Jak wiadomo, wszystko, co pojawia się w Internecie, funkcjonuje w nim bardzo długo. Ale pomijam jakieś przypadkowe historie. Mówię o takich sytuacjach, jak konferencja, podczas której nagle trzeba odebrać nagrodę w imieniu firmy. Albo dyrektor poprosi któregoś ze swoich współpracowników o przywitanie uczestników konferencji, bo na przykład musi wyjechać...

Po drugie – są też spotkania z klientami, z potencjalnymi klientami, kiedy trzeba zrobić jakąś prezentację, opowiedzieć o produkcie. To są wystąpienia publiczne. I taka autoprezentacja jest niezwykle istotna.

Autoprezentacja i występ publiczny nie dotyczą tylko mediów. Mówiąc o kamerze, rozszerzyłem to pojęcie, ponieważ kamery są wszechobecne i mogą się pojawić niekoniecznie w mediach. Trzeba się z nimi oswajać i trzeba być świadomym swojego wizerunku, tego, jak wyglądamy, i tego, jak nas widzą inni.

Benefit 1/2012

Współzałożyciel i pierwszy przewodniczący „Solidarności”,

opozycjonista w okresie PRL. Prezydent RP w latach 1990–1995.

LECH WAŁĘSA

Potrzebna jest praca

Panie prezydencie, co zostało z tamtych haseł, o które walczyli robotnicy w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych?

W tamtym czasie, gdy nie było pluralizmu i demokracji, mówiliśmy tak: albo zrealizujecie dwadzieścia jeden postulatów, albo będzie opór klasy robotniczej – podstawy waszego ustroju. Kiedy wywalczyliśmy wolność, stwierdziliśmy – postulaty realizują partie polityczne, wpisując je w swoje programy, i naród wybiera, czy chce je realizować, czy nie chce ich realizować.

A po 30 latach od 80. roku, kiedy dziś się mówi o tym, że będziemy pracować dłużej, to postulat, żeby zmniejszyć czas pracy i jej długość...

Ja mam odpowiedź. Wszystko załatwiamy przez kartkę wyborczą. Proszę pytać mądrze, proszę się organizować i proszę rozwiązywać problemy. Taka jest demokracja.

Pamięta pan, jak w czasach Solidarności motywowało się pracowników? Motywowało, ale w pozytywny sposób.

Tamten system polegał na tym, że wszyscy pracowaliśmy i wrzucaliśmy pieniądze do jednego kapelusza, a potem je dzielono. Silniejsi wrzucali więcej, słabsi mniej. Dziś jest inaczej. Każdy zakład musi mieć swój kapelusz. Każda instytucja teraz sama się rozlicza. To są podobieństwa i różnice.

Tamten system dokonał zmiany w mentalności, zachowaniu, strukturach. Teraz, żeby to odwrócić, muszą minąć dwa, trzy pokolenia.

Czy kapitalizm jest dobry? Nie. W tej formie nie przeżyje tego stulecia. Dlatego ludzie pracy i bezrobotni już wychodzą na ulice. Żądają sprawiedliwości i rozliczenia przeszłości, ale i mądrzejszej przyszłości. To, co się dzieje teraz w Stanach Zjednoczonych i w Europie, jest skierowane przeciw kapitalizmowi, jaki znamy.

Panie prezydencie, a postulat „wprowadzić zasady doboru na zasadach kwalifikacji”...

Proszę pana, w tamtych czasach trzeba było właśnie stawiać taki postulat, a teraz prywatny właściciel dobiera sobie pracowników tak, żeby jemu pasowało. Teraz zakłady są zorganizowane inaczej.

W takim razie o czym dziś się mówi: o równouprawnieniu kobiet i mężczyzn w przypadku dostępu do zawodu, do stanowiska?

To możemy mówić, ale tak się nie da w praktyce. Myślę, że wpłynie na to kultura, logika, ale też i sama wolność będzie to układać. Mężczyzna nie zastąpi kobiety i odwrotnie, kobieta nie zastąpi mężczyzny.

Benefit 2/2012

Piosenkarka, głównie muzyki pop,

autorka największych polskich superprzebojów.

MARYLA RODOWICZ

Praca daje sens życiu

Pani Marylo, słyszała pani o pomyśle, by ludzie pracowali do 67. roku życia i dopiero wtedy mogli przechodzić na emeryturę? Ostatnio powiedziała pani, że nie ma pani zamiaru iść na emeryturę...

Wczoraj nawet rozmawialiśmy o tym z mężem, bo to gorący temat. O tym się mówi. Wydawało mi się zawsze, że ludzie nie chcą iść na wcześniejszą emeryturę. Pamiętam moją mamę, gdy objęła ją wcześniejsza emerytura. Rozpaczała, że jest przecież zdolna do pracy i że jej talent będzie się marnować… Mój mąż powiedział, że ludziom się nie chce pracować...

Dziś politycy mówią o tym, że jest nas coraz mniej i musimy pracować dłużej…

Ja jestem za – chyba że ktoś jest niedołężny – ale wydaje mi się, że każdy chce pracować, praca jest sensem życia.

Benefit 3/2012

Piłkarz, trener, działacz sportowy, biznesmen,

selekcjoner reprezentacji Polski w piłce nożnej (2002).

Od października 2012 r. prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej.

ZBIGNIEW BONIEK

Sport wyzwala emocje

Jest pan najbardziej rozpoznawalną postacią polskiej piłki nożnej. Czy dziś, dwa miesiące przed Euro 2012, jest pan zadowolony z tego, o czym mówi się w naszym kraju? Częściej mówi się o drogach niż o piłkarzach i o tym, jak jest przygotowana nasza reprezentacja...

Mam wielką satysfakcję, że w Polsce będzie Euro. Nie odbieram tego wyłącznie jako imprezy sportowej, która, wiadomo, może skończyć się fiaskiem albo może skończyć się sukcesem – wynik sportowy jest wielką niewiadomą. Natomiast cieszy mnie to, że Polska będzie w centrum zainteresowania europejskiego. Będzie to jedna z największych manifestacji sportowych, która powinna być rozpatrywana w innej płaszczyźnie. W płaszczyźnie promocji naszego kraju, pokazania go i przybliżenia do Europy. Ludzie przyjadą tutaj po raz pierwszy. Nie wiadomo, czego będą się obawiali. Albo zobaczą, że Polska to elegancki kraj, są tu dobre hotele, są lotniska, jest dobra organizacja. Mogę pana zapewnić, znając inne miasta, mniejsze, nie tylko stolice krajów europejskich – nasze lotniska nie mają się czego wstydzić. To są bardzo ważne aspekty. To co przed Euro troszeczkę boli, dotyczy tego, że my bardziej skupiamy się na zjawiskach negatywnych i podkreślamy je, a nie potrafimy cieszyć się z tego, co zrobiliśmy. Wiadomo, że nie wszystkie linie kolejowe na Euro zostały zrobione, wręcz przeciwnie, wiele z nich nie zostało ukończonych, to samo dotyczy autostrad, ale gdybyśmy spojrzeli z innej strony, to wiele się zrobiło dzięki Euro. Powstało sporo inwestycji: obwodnice w niektórych miastach, hotele, infrastruktura, stadiony, dokonano zmian pewnych systemów zarządzania w miastach, nastąpiło otwarcie się na przyjęcie obcokrajowców. To wszystko będzie naszą potęgą – i to będzie naszym bogactwem, które zostanie po ostatnim gwizdku sędziego, nikt nam tego nie zabierze. A my tu nie potrafimy się cieszyć... To trochę wynika z naszej mentalności. Lubimy wytykać wszystkim błędy i najlepsi jesteśmy w roli krytyków. Natomiast bardzo często ciężko jest nam wyeksponować rzeczy pozytywne.

Benefit 5/2012

Piosenkarz, muzyk instrumentalista,

kompozytor, aktor i prezenter telewizyjny.

ZBIGNIEW WODECKI

Adrenalina trzyma nas przy życiu

Na scenie jest pan od piątego roku życia. Czy rzeczywiście panu było łatwiej niż innym osiągnąć sukces w życiu?

Trudno powiedzieć. Łatwiej o tyle, że urodziłem się w Krakowie, w takim okresie, kiedy działały tam kluby studenckie, takie jak jazz club Jama, Piwnica pod Baranami, kabaret Anawa, w którym miałem zaszczyt grać w pierwszym składzie z Markiem Grechutą.

To były inne czasy, nie było tak popularnej telewizji, wielu kanałów i ludzie chodzili do klubów i tam szukali rozrywki.

Moim zdaniem, było łatwiej się wybić pomimo tego, że było mniej stacji telewizyjnych, gazet, programów radiowych. Łatwiej było się wybić, gdy ktoś coś umiał. Trudno mi powiedzieć dlaczego. Nie chcę zastanawiać się nad tym, dlaczego. To, co się teraz dzieje, ma klimat, technologia  tak poszła do przodu i taka jest świetna, nieprawdopodobna… ale z drugiej strony zabija meritum sztuki. Technologia siłą rzeczy jest na usługach komercji, a komercja, jak wiadomo, zabija sztukę. Produkuje się to, co jest łatwe, szybkie, głośne. Sprzedaje się to, co można kalkować, bo to służy wyłącznie zarabianiu pieniędzy. I taka jest dzisiejsza muzyka.

Benefit 6/2012

DOROTA WELLMAN

MARCIN PROKOP

Dziennikarze, w TVN prowadzą wspólnie program

„Dzień Dobry TVN”. Prowadzą szkolenia motywacyjne.

Motywujemy do działań wspólnych

Na początku przeczytam coś, co znalazłem w sieci: są inteligentni, błyskotliwi, dowcipni, świetnie się dogadują, uzupełniają.

Marcin Prokop: To nie o nas!

To jedna z wielu opinii, które można znaleźć w Internecie na wasz temat. Jak wy to robicie?

M.P.: Że inteligentni – to po rodzicach, to chyba już nie nasza zasługa. Najciekawszym elementem tej opinii jest to, że się dogadujemy, i pewnie o tę tajemnicę naszej relacji chętnie ludzie pytają. Mamy kilka punktów, które będziemy wymieniać naprzemiennie – składają się one na nasz osobisty dekalog, sugerują, jak należy postępować w takiej relacji, jaką my tworzymy, żeby się udało, żeby miało to sens. Najważniejszy element, z mojego punktu widzenia, najważniejsza część tego dekalogu to przede wszystkim fakt, że nie da się oszukać emocji, nie da się oszukać widza. W związku z tym nie możemy udawać, że się lubimy, nie możemy udawać przyjaźni, nie możemy udawać relacji, jeśli jej nie ma. To, co widz obserwuje na ekranie, jest efektem tego, co dzieje się w rzeczywistości, stąd podstawa jest taka, że musimy się lubić i szanować jako ludzie, jako prywatne osoby, i dopiero potem możemy coś wspólnie tworzyć na wizji. To jest pierwsza rzecz.

Dorota Wellman: Drugą zasadą w naszym dekalogu jest absolutna lojalność wobec siebie. Jeśli już stworzyliśmy zespół i stanowimy zespół, to o wszystkim decydujemy wspólnie i lojalnie stajemy murem za sobą w różnych ważnych sprawach. Na przykład, żeby razem przejść do innej stacji, a była to bardzo ważna decyzja i właściwie każdy powinien podjąć tę decyzję sam. My rozważaliśmy wspólnie za i przeciw, rysując plusy i minusy.

Benefit 7/2012

Aktor teatralny, filmowy, telewizyjny i dubbingowy, reżyser.

ARTUR BARCIŚ

Życie mnie motywuje

Są wakacje, a pan w Polsce… Dlaczego?

Dlatego, że lubię Polskę. Wolę Polskę od zagranicznych kurortów, w których już w większości byłem. Polskie plaże są dużo ciekawsze i przyjemniejsze do wypoczynku. Na dodatek raczej nie przebywam na plażach i właściwie to jestem w pracy. W tej chwili reżyseruję w koszalińskim teatrze nową sztukę pt. Burzliwe życie Lejzorka Rojtszwańca – musical, coś jak Skrzypek na dachu. Trochę tu wypoczywam, mieszkam w Mielnie w fantastycznym hotelu.

Ostatnio dużo mówiło się o promocji Polski. Ale jest tak, że my, Polacy, nadal narzekamy, że jest za słabo, że mogłoby być lepiej i że w Polsce to nie jest jeszcze tak jak na Zachodzie…

Jesteśmy narodem malkontentów i zawsze tacy byliśmy. Mam jednak ogromną nadzieję, że to się zmieni. Właśnie za sprawą Euro. Media, zwłaszcza zagraniczne, piszą przecież o wspaniałej organizacji tej imprezy, o naszej gościnności, a także że Polska to normalny, bardzo fajny kraj, do którego warto przyjechać. Okazało się, że nie chodzą tu białe niedźwiedzie i nie ma już potwornej sytuacji na drogach, że jest pełna infrastruktura. Ale przede wszystkim są fantastyczni ludzie… Może to tych malkontentów przekona. Wystarczy poczytać, co pisali o nas Włosi, Anglicy i Niemcy.

Benefit 8/2012

Prawniczka, ekonomistka, polityk,

prezes NBP w latach 1992-2001,

przewodnicząca RPP w latach 1998-2001.

Od grudnia 2006 r. prezydent Warszawy.

HANNA GRONKIEWICZ-WALTZ

Zespoły mieszane są najbardziej efektywne

Zacznijmy od tego, że pani jest zaprzeczaniem twierdzenia, że kobietom nie udaje się w samorządzie, nie udaje się w biznesie, że kobiety nie mogą osiągnąć sukcesu. Jest pani na stanowisku prezydenta, pierwszego prezydenta-kobiety w Warszawie...

Nie jestem jedyną, która osiągnęła w życiu sukces zawodowy, bo takich kobiet jest dużo. Są businesswomen, prezesami spółek, politykami. Ja zresztą zawsze mówię, że różnica pomiędzy mężczyzną a kobietą jest tylko taka, że kobiety są zorientowane bardziej zadaniowo, a mężczyźni ambicjonalnie. Czyli mężczyznom bardziej zależy na tym, żeby mieć tytuł prezesa. A kobiety mogą być wiceprezesami, wiceministrami.

Ale kobiety-prezydenta Warszawy jeszcze nie było.

W zasadzie zawsze przełamuję bariery. Nigdy wcześniej nie było też kobiety-prezesa banku centralnego w Polsce, czyli Narodowego Banku Polskiego. Jeden z polityków powiedział mi kiedyś, że na świecie jeszcze nie ma takiej  kobiety, która byłaby prezesem banku centralnego – w związku z tym nie chciał na mnie głosować. Okazało się, że byłam druga na świecie, pierwsza była pani Maria Schaumayer w Austrii. Potem, po mnie, były już dwie. Jestem też pierwszą kobietą na stanowisku prezydenta Warszawy. Może przełamuję trochę stereotypy i bariery, zwłaszcza w bankowości centralnej. Nas, kobiet, przez całe dziewięć lat sprawowania przeze mnie funkcji prezesa NBP było bardzo mało. Można policzyć na palcach jednej ręki.

Benefit 9/2012

Dziennikarka, konferansjerka, prezenterka

i producentka telewizyjna.

AGATA MŁYNARSKA

O motywowaniu kobiet

Dziewięćdziesiąt procent HR-owców w Polsce to kobiety. Co musi się stać, żeby kobiety mogły powiedzieć: „Jesteśmy przywódcami”?

Znam wiele kobiet, które mają temperament przywódcy. Są przywódcami w domach, dowodzą i rządzą bardzo poważnym wojskiem – to jest wojsko rodzinne. Jeżeli chodzi o przywództwo w szerszym tego słowa znaczeniu, na terenie Polski, to musimy mieć poparcie mężczyzn. U nas utarło się, że przywódcą jest mężczyzna, ale mamy dowody na to, że jest bardzo dużo kobiet, które są znakomitymi przywódcami. Już nas tak bardzo nie szokuje to, że kobieta władzy jest czasami bardziej skuteczna niż mężczyzna. Ja stoję na stanowisku, że nie ma znaczenia, czy jesteś kobietą, czy mężczyzną, tylko jakim jesteś człowiekiem, czy jesteś w pracy skuteczny i dobry. Są fenomenalnie utalentowane kobiety, o wiele bardziej niż mężczyźni. Są tacy faceci, którzy świetnie sobie radzą w działaniach przypisywanych bardziej kobietom. Dla nich nie jest problemem parytet, bo przy załatwianiu spraw, które są istotne dla kobiet i dla mężczyzn, istotne jest to, jak się sprawdzasz w tym, co robisz.

Media donoszą, że żaden z postulatów z III Kongresu Kobiet nie został zrealizowany. Czy kobiety powinny się tym przejmować?

Nie, muszą dalej robić swoje. Nie został zrealizowany, ale bardzo dużo się już powiedziało.

Benefit 10/2012

Polityk, była minister ds. europejskich w rządzie Leszka Millera,

była szefowa UKIE, pierwszy polski komisarz

w Unii Europejskiej, posłanka do Parlamentu Europejskiego.

DANUTA HÜBNER

O efektywności w działaniu

Kongres Kobiet odbył się po raz czwarty, ale media krzyczały, że przez ostatni rok postulaty trzeciego zjazdu nie zostały zrealizowane. Czy to jest porażka trzeciego Kongresu?

W Polsce jest jeszcze wiele do zrobienia, żeby wprowadzić autentyczną, głęboką i nieodwracalną równość kobiet i mężczyzn. To jest cel naszego działania. Kiedy trzy lata temu powołałyśmy do życia pierwszy Kongres, najważniejsze było dla nas otwarcie umysłów i serc Polaków na problem równouprawnienia i przede wszystkim rozpoczęcie wielkiej debaty publicznej.

Zależało nam na tym, żeby kwestię praw kobiet dostrzeżono w Polsce, bo w naszym dość konserwatywnym społeczeństwie była ona jak dotąd „zamiatana pod dywan”. W naszych dyskusjach poruszamy ważne problemy, które dotyczą nierównego traktowania kobiet, nierówności płac, ale także zajmujemy się tematem aborcji, in vitro, przemocy w rodzinie. Rozmawiamy tu, w Warszawie, ale i w niemal wszystkich regionach.

Benefit 11/2012

Doradca Roberta Kiyosaki, trener biznesu,

który pomaga zwiększać zyski firm i ludzi na całym świecie,

pokazując sekrety związane ze sprzedażą, marketingiem

i budowaniem zespołów.

BLAIR SINGER

Sprzedaż i przywództwo

Czy rzeczywiście w pół minuty można zmienić swoją postawę sprzedażową?

Tak, nawet w czasie krótszym niż trzydzieści sekund można zmienić swoje nastawienie, swoją postawę. Wiele zależy od tego, w jakim środowisku się znajdujesz. Jeżeli znajdujesz się w negatywnym otoczeniu, bardzo trudno to zmienić. Dużo łatwiej, jeżeli środowisko jest otwarte. Na przykład: wiesz, co to znaczy przybić piątkę?

Tak.

Więc przybij mi piątkę. Uśmiechnąłeś się w momencie, kiedy to zrobiliśmy – tak szybko zmienia się postawę. Powód jest taki, że w każdy z nas lubi wygrywać. Lubimy być doceniani. Więc jeżeli potrafisz wywołać taki stan, nastawienie może się zmienić bardzo szybko.

Pomyśl o tym, że masz fajny dzień, a ktoś przed tobą właśnie miał wypadek samochodowy – twoje nastawienie zmienia się szybko. To jest negatywny przykład. Ale jest to możliwe również po stronie pozytywnej. Jako istoty ludzkie potrafimy bardzo szybko zmienić nasz stan, nasze nastawienie. Ale wyzwanie w biznesie polega na tym, aby stworzyć odpowiednie środowisko, w którym jest stale pozytywna atmosfera.

Każdy sprzedawca ma zmieniać otoczenie wokół siebie?

Tak. Sprzedawca musi być w stanie kontrolować swoje własne otoczenie i siebie, ponieważ robi wiele rzeczy samodzielnie. Dlatego często mówię o cichym głosiku wewnętrznym, w głowie. Przykładem środowiska dotyczącego ciebie są twoje myśli. To, w jaki sposób podchodzisz do świata. Chciałbym jeszcze dodać, że świetny sprzedawca musi posiadać umiejętność wpływania na zmianę nastroju osoby, z którą rozmawia. To ważne.

Benefit 11/2012

Dziennikarz radiowy i telewizyjny.

Prezes Zarządu Fundacji „Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy”, organizator „Przystanku Woodstock”.

JUREK OWSIAK

Motywuje mnie efekt

Co ciebie motywuje do codziennej pracy?

Efekt. Jeśli widzisz, że coś przynosi efekt i że to, co robisz, kończy się oczekiwanym skutkiem, z którego jesteś zadowolony... właśnie to motywuje mnie do robienia czegokolwiek. Moja praca zawodowa, czyli kręcenie materiałów filmowych, robienie programu radiowego, telewizyjnego, projektowanie, rysowanie, praca dla Fundacji – jeżeli zakładam sobie, co chcę uzyskać, i to się realizuje, jestem zmotywowany do kolejnych działań.

Jak dziś, po 20 latach, patrzysz na to wszystko, co się działo podczas Finałów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy? Czy myślisz, że to jest ten efekt, który chciałeś uzyskać?

Nie miałem pojęcia, że właśnie taki efekt uzyskamy w naszej pracy. To ukształtowało się po paru latach działania Fundacji. Kiedy zaczęła się ona rodzić , byłem bardzo mocno umiejscowiony w życiu zawodowym. Miałem pracownię witraży, która była jedną z największych w Polsce. Musiałem w pewnym momencie wybrać, czym się zająć: witrażami czy telewizją. Miałem program telewizyjny „Róbta co chceta” i realizowałem się. Zarabiałem dobre pieniądze, byłem usatysfakcjonowany tym, że dostaję pieniądze za coś, co się wszystkim podoba. Fundacja była dziełem przypadku, ale stała się dla mnie dodatkową działalnością.

Gdyby 20 lat temu ktoś mi powiedział, co mnie będzie czekało, jakie efekty przyniesie działalność Fundacji, to z jednej strony odczuwałbym radość, a z drugiej obawę, która mogłaby zniweczyć wszystkie plany na przyszłość. Strach przed odpowiedzialnością, że masz rozliczać rocznie kilkanaście milionów dolarów, że masz rozliczać coraz większe sumy pieniędzy, że masz prowadzić coś, co skupia tylu ludzi, na pewno w jakiś sposób może paraliżować.

Benefit 12/2012

Aktor, reżyser, pedagog.

Od stycznia 2009 r. Dyrektor Naczelny i Artystyczny

Teatru Syrena w Warszawie.

WOJCIECH MALAJKAT

O energii życiowej

Syrena kończy 65 lat. Taki poważny wiek... kiedyś się mówiło, że jest to wiek emerytalny...

Ale na szczęście jeszcze nie 100. Nie ma powodu do myślenia, że jest to już wiek starczy, kiedy jesteśmy tak doświadczeni i mamy tyle za sobą, że nam się już nie chce. Mimo 65 lat bardzo nam się chce.

Co jest dla pana trudniejsze: bycie menedżerem, dyrektorem czy aktorem?

To tak, jakby pan zapytał, co jest łatwiejsze: bycie kapitanem statku czy bosmanem. Chyba łatwiej być bosmanem, bo nie ma takiej odpowiedzialności.

Ale pan jest jednym w trzech albo trzema w jednym.

Pytanie jest retoryczne. Po prostu nie da się oddzielić jednego od drugiego. Trudno jest zapomnieć o tym, że jestem dyrektorem teatru, kiedy chcę być tylko artystą.

Benefit 1(13)/2013

W 2001 roku został pierwszym spoza Ameryki

prezydentem Million Dollar Round Table.

Autor inspirujących prezentacji i wystąpień

na konferencjach sprzedażowych na całym świecie.

TONY GORDON

O sukcesie w sprzedaży

Jakie jest największe zagrożenie w procesie sprzedaży?

Jeżeli chodzi o tych, którzy sprzedają, największa odpowiedzialność spoczywa na handlowcach, którzy chcą coś sprzedać, ale nie wykazują inicjatywy, mają za mało kontaktów.

To znaczy, że za mało dzwonią, za mało pracują?

Oni po prostu nie szukają klientów. To jest największe zagrożenie. Oni nie mają konkretnych celów.

Mówisz o celach, o tym, że trzeba je zdefiniować. Jeśli zatem handlowiec nie ma celów, to nie ma szansy na skuteczną sprzedaż?

Jeżeli nie masz jasnych, przejrzystych celów w swojej strategii sprzedaży, to nie możesz osiągnąć sukcesu. Jesteś kierowcą? I masz pan GPS? Pierwsze pytanie jest takie – chcesz pan jechać?

Benefit 1(13)/2013

Polarnik, podróżnik, przedsiębiorca.

Razem z Jaśkiem Melą w 1995r. zdobył oba bieguny Ziemi

w ciągu jednego roku bez pomocy z zewnątrz.

MAREK KAMIŃSKI

Liczy się droga – nie tylko cel

W jednym z komentarzy do zdjęć zamieszczonych w ostatniej pańskiej książce znalazłem takie hasło, że liczy się droga, a nie cel. Kiedy spotykam się z ludźmi i rozmawiam o motywowaniu, sprzedawcy mówią, że cel jest najważniejszy.

To zależy od projektu. Generalnie droga jest najważniejsza, myślę, że nawet w sprzedaży. Jeżeli cel osiągamy nieetycznie, podając nieprawdziwe informacje czy manipulując, to gdzieś tam, na pewnym etapie życia, możemy poczuć się rozczarowani tym celem. Wydaje mi się, że to, co prawdziwe, wraca kiedyś do człowieka. Cel można osiągać na dobrej drodze. W tym sensie droga jest najważniejsza, a cel nie uświęca środków.

Benefit 2(14)/2013

Aktorka teatralna i filmowa.

Założycielka i prezes Fundacji „Mimo Wszystko”.

ANNA DYMNA

Motywują mnie inni ludzie

Pani często mówi, że nie tylko pomaga, ale również pracuje. Jak to jest naprawdę z Anną Dymną?

Od 45 lat jestem aktorką. Dziesiąty rok prowadzę Fundację „Mimo Wszystko”. Jestem jej prezesem i wolontariuszem. Tu nie pracuję, po prostu pomagam. Fundacja zajmuje się ważnymi sprawami, dużo o nich publicznie mówimy i być może dlatego dominują inne moje działania. Ale nadal gram w teatrze, uczę w PWST, prowadzę Salony Poezji. Nie zrezygnowałam z zawodu. Nadal jest on moją największą pasją i radością. Myślę, że dzięki niemu mam siły dotykać tych najtrudniejszych problemów ludzi chorych i niepełnosprawnych. I dziwne, że od tych ludzi nauczyłam się cieszyć małymi rzeczami i codziennie zachwycać życiem.

Benefit 3(15)/2013

Żeglarz sportowy, mistrz i złoty medalista olimpijski.

Prezes Fundacji Gdańskiej. Prowadzi wykłady motywacyjne.

MATEUSZ KUSZNIEREWICZ

Obierz kurs na sukces

Czym według pana jest sukces w XXI wieku?

Osiągnięcie sukcesu jest równoznaczne z osiągnięciem wyznaczonego celu, spełnieniem marzeń. To jest coś, co sprawia nam radość i satysfakcję płynącą z przeświadczenia, że udało się nam osiągnąć mniejszy czy większy cel, jaki sobie postawiliśmy. Dzisiaj kryterium osiągnięcia sukcesu, czy to w biznesie, kulturze, czy to w sztuce lub sporcie, ciągle jest zmienne.

Sukces mobilizuje czy paraliżuje? Co zrobić, aby sukces nie zamienił się w porażkę?

Przede wszystkim się nim cieszyć. Czerpać z niego radość i satysfakcję. To jest moim zdaniem najbardziej naturalna reakcja. Sukces kojarzy mi się z czymś bardzo pozytywnym, jest zwieńczeniem tego, co robimy od dłuższego czasu i co powinno sprawiać nam przyjemność. Warto wyciągać z niego wnioski, tak aby był on dla nas drogowskazem na przyszłość.

Benefit 4(16)/2013

Psycholog zdrowia, społeczny i biznesu, coach i mentor,

dyrektor Akademii Psychologii Przywództwa Szkoły Biznesu

Politechniki Warszawskiej i firmy consultingowej VALUES.

JACEK SANTORSKI

O partnerstwie HR-u z biznesem

Coraz częściej mówi się o tym, że HR powinien być partnerem biznesu. Nie do końca biznes to rozumie i chyba nie do końca tego chce.

HR powinien być partnerem biznesu, choć niestety rzadko spotykamy HR-owców predysponowanych do tego, by być partnerami biznesu.

Dlaczego tak jest?

Ścieżka, którą ludzie dochodzą do HR-u, rzadko kiedy uwzględnia te zakresy doświadczeń, które są kluczowe, żeby z jednej strony rozumieć, czuć misję i rzemiosło wspierania managementu i zarządzania relacjami, a z drugiej strony żeby były to osoby, które dysponują tzw. business thinking, które w praktyce rozumieją i czują „sens biznesowy” każdego kroku, jaki podejmuje się w organizacji. Do niedawna sloganem HR-owców było powiedzenie: „ludzie to najbardziej wartościowe zasoby firmy”. A potem ci sami HR-owcy pomagali zarządowi w, delikatnie mówiąc, „kadrowych restrukturyzacjach”. Dziś HR-owiec/partner biznesowy powie inaczej: „Właściwi ludzie na właściwych miejscach na tym etapie rozwoju firmy to kluczowa jej wartość”. Współczesny HR-manager musi być liderem, który twórczo równoważy tak zwaną „people orientation” z „business orientation”.

Organizacja biznesowa oprócz wyniku dla akcjonariuszy generuje dobra w postaci produktów i usług, które służą społeczeństwu. Ani misją, ani „produktem” firmy nie jest natomiast sama praca czy zajmowanie się ludźmi z powodów społecznych, w odróżnieniu np. od uniwersytetów ludowych, w których uczyłem w latach 80. w Szwecji i RFN. Żeby unikać hipokryzji, musimy mówić wprost, że rozwój ludzi nie jest celem samym w sobie organizacji biznesowej, tylko środkiem do osiągnięcia celu biznesowego, a przy okazji społecznego. Zadaniem prywatnej firmy jest „dawać pracę”, żeby realizować wyniki, firmy muszą być świadome takiej misji, ale nie są zobowiązane do tworzenia miejsc pracy, jako wartości samej w sobie.

Benefit 4(16)/2013

Pierwszy premier III Rzeczypospolitej,

poseł na Sejm kilku kadencji, od 2010 r. do października 2013 r. doradca Prezydenta RP ds. polityki krajowej i międzynarodowej.

TADEUSZ MAZOWIECKI

Jest jeszcze wiele do zrobienia

Co, pana zdaniem, udało się nam, Polakom, najbardziej z tych działań, które wy podejmowaliście w latach 80–89?

Wydaje mi się, że Polska jest inna. Kiedy się patrzy na to, jak Polska się zmieniła, można powiedzieć, że się udało. To nie znaczy, że nie było błędów, ogromnych kosztów społecznych tych przeobrażeń, ale przeobrażenia demokratyczne i gospodarcze nam się udały.

Dlaczego dzisiaj, kilkanaście lat po 1989 r., ludzie nie rozumieją istoty tego, co pan proponował wtedy nam, Polakom?

Uważam, że to się zmienia. Obserwuję, że w miarę upływu czasu zrozumienie dla trudności, z jakimi trzeba się było zmierzyć w tamtych latach, wzrasta. Niektórzy oczywiście zachowują jakieś uproszczone tezy, ale to zrozumienie się raczej poprawia.

Benefit 5(17)/2013

Psycholog społeczny, specjalizujący się

w planowaniu strategicznym i szkoleniach dla organizacji

w oparciu o program „sześciu reguł wywierania wpływu”.

ROBERT CIALDINI

O wpływaniu na innych

Zajmuje się pan bardziej propagandą czy manipulacją?

Nie badam propagandy, badam wpływ, jaki na ludzi codziennie wywierają: reklama, marketing, działania handlowe, zbieranie funduszy.

Ale propaganda to jeden ze sposobów manipulowania, a także wpływania na postawy innych ludzi.

Tak, ale zwykle robią to rządy. Ja mówię o takim handlowym, biznesowym wykorzystaniu, takim technicznym zastosowaniu w marketingu, reklamie, a nie w polityce. Powiem tak – pewne zasady propagandy są takie same jak zasady skutecznego marketingu.

Benefit 6(18)/2013

Dziennikarz telewizyjny, producent, scenarzysta i trener.

Prowadzi szkolenia na temat sztuki prezentacji,

wystąpień publicznych i występów w mediach.

TOMASZ KAMMEL

O motywowaniu i wystąpieniach

Kiedy pan stwierdził, że może pan uczyć ludzi wystąpień publicznych?

To był kilkuletni proces. Takie przeświadczenie rodziło się we mnie, kiedy w studiu telewizyjnym spotykałem się z gośćmi, którzy mieli dużo ciekawej wiedzy do przekazania i bardzo mało umiejętności, aby efektownie ją zaprezentować. Czasami udzielałem rad: do kogo mówić, jak mówić, co zrobić ze swoim ciałem, które w wyniku stresu przed kamerą trudno ujarzmić. Nagle okazało się, że te rady skutkują, bo weryfikacja była natychmiastowa.

To były konkretne wady?

Tak, to były konkretne mankamenty. Są ludzie, którzy są przekonani, że stając przed kamerą, muszą mówić językiem wyszukanym albo bardziej oficjalnym, co sprawia, że stają się sztuczni, nieprawdziwi, niewiarygodni. Używają słów, których na co dzień nie stosują, przez co brzmią one obco w ich ustach.

Benefit 7(19)/2013

Prezes Zarządu Benefit Systems S.A. Były członek zarządu

Agora S.A. odpowiedzialny za segment Internet.

Pracował jako menedżer ds. marketingu oraz menedżer

sekcji tematycznych biznes i technologie w NYTimes.com

TOMEK JÓZEFACKI

O rynku pracy wspieranym przez benefity

Dla wielu polskich firm coraz ważniejsze staje się zagadnienie motywowania pracowników. Dlaczego?

Tak jak zmienia się świat wokół nas, tak zmienia się rynek pracy. Oznacza to, że coraz częściej pracownicy firm i instytucji oczekują dodatkowych form motywacji, które zachęcają ich do zwiększenia zaangażowania.

Czy pracownikom przestało już wystarczać samo wynagrodzenie?

Obecnie pieniądze to nie wszystko, czego pracownik oczekuje od pracodawcy. Oczywiście, wciąż są podstawową formą wynagradzania, ale coraz bardziej zaczynają się też liczyć inne sposoby doceniania i motywowania pracowników. Są to na przykład możliwości rozwoju czy też takie warunki pracy, które pozwalają utrzymać równowagę pomiędzy życiem prywatnym i zaangażowaniem zawodowym. Dzisiejsi pracownicy są świadomi, jak ważną rolę odgrywa praca w ich życiu, więc myślą o niej nie tylko w kontekście wynagrodzenia. Zwłaszcza dotyczy to najmłodszego pokolenia pracowników na rynku pracy. Są to ludzie, dla których bardzo ważna jest kwestia równowagi życiowej.

Benefit 8(20)/2013

Dyrektor Szkoły Biznesu Politechniki Warszawskiej,

główny doradca ekonomiczny PwC w Polsce.

Członek Rady Gospodarczej przy Prezesie Rady Ministrów,

Specjalny Doradca Komisji Europejskiej.

WITOLD ORŁOWSKI

O liderach, promowaniu i motywowaniu

Jakiś czas temu napisał pan tekst o tym, że zwolnienia w fabrykach jednej firmy – Fiata – mogą wpłynąć na cały rynek pracy w Polsce.

Nie. Ja tego aż tak dosadnie nie ująłem. To co działo się w Fiacie, było symptomem charakterystycznym dla całego rynku pracy i mogło mieć wpływ na lokalny rynek pracy. Użyłem wówczas określenia „tsunami”, ale w odniesieniu do lokalnego, a nie całego rynku w Polsce. Nie przesadzajmy.

Była to informacja, która mogła wpłynąć na nastroje panujące w Polsce. Zwolnienie tysiąca czy kilkuset osób ma bowiem szersze reperkusje – z tymi miejscami pracy związane są kolejne miejsca pracy w postaci poddostawców, kooperantów. Może z tego powodu ucierpieć mniej więcej 10 tysięcy osób. Niekoniecznie każdy z poddostawców straci pracę, ale wielu z nich może np. utracić część dochodu. Krótko mówiąc, to co w skali regionalnej ma kolosalne znaczenie, w skali ogólnopolskiej nie musi wpływać na zachwianie rynku pracy, ale ponieważ redukcja zatrudnienia w Fiacie była pewnym symptomem tego, co się może dziać, oraz ze względu na duże nagłośnienie tej sprawy, pisałem, że jest to zjawisko i symptomatyczne, i niebezpieczne.

Benefit 8(20)/2013

Dziennikarka telewizyjna, komentatorka,

publicystka międzynarodowa i ekonomiczna.

Autorka książek, doradca medialny.

Rzeczniczka Kongresu Kobiet.

DOROTA WARAKOMSKA

O motywowaniu kobiet

Jak w skrócie można by podsumować V Kongres Kobiet?

Nie jest to łatwe ze względu na skalę wydarzenia. 14 i 15 czerwca na V Kongresie Kobiet działo się bowiem bardzo dużo. Z mojego punktu widzenia był to najlepszy merytorycznie kongres. Zarówno osoby, które występują publicznie w ramach sesji i paneli tematycznych, jak i uczestniczki, które przyjeżdżają z całej Polski, mają coraz wyżej postawioną poprzeczkę. Dyskusje z roku na rok są coraz ciekawsze i skoncentrowane na konkretnych zagadnieniach. V Kongres był takim naszym małym jubileuszem. Niewątpliwie pokazał trzy podstawowe rzeczy. Po pierwsze, uzmysłowił, że energia kobiet, które się spotykają raz do roku w Warszawie, nie wytraca swej mocy – wręcz przeciwnie, tej energii jest coraz więcej. Widać to po poziomie dyskusji i po atmosferze, w jakiej odbywają się spotkania. Po drugie, kongres to nie tylko dyskusje, sesje plenarne i panele równoległe, ale także pozakuluarowe spotkania kobiet, nawiązywanie relacji, pomaganie sobie nawzajem, wzajemne inspirowanie się. Po trzecie, kongres pokazał, że kobiety są coraz bardziej solidarne. Na podstawie tego, co mówią i piszą, już po kongresie, można sądzić, że jest ogromna potrzeba ukierunkowania działalności politycznej.

Benefit 9(21)/2013

Polityk, były poseł na Sejm III, IV i V kadencji.

Premier RP w latach 2005-2006.

KAZIMIERZ MARCINKIEWICZ

O nowym ładzie i motywowaniu pracowników

Czy czuje się pan odpowiedzialny za przygotowanie Polski na czas kryzysu?

Tak. Wydaje mi się, że mój rząd przyczynił się do wdrożenia kilku istotnych projektów, bez których nie byłoby możliwe utrzymanie takiego poziomu konsumpcji, jaki mieliśmy przez ostatnie lata. Weźmy na przykład reformę podatkową – mój rząd uchwalił zmniejszenie podatków do 32 proc. i 18 proc. od pierwszego stycznia 2009 r. Wszystkie dane makroekonomiczne z 2009 r. wskazują, że jednym z głównych powodów tego, że pozostawaliśmy na plusie, była konsumpcja, a konsumpcja ta wynikała z faktu, że pieniądze zostały w kieszeniach Polaków.

Benefit 10(22)/2013

Mówca, autor inspirujących i motywujących spotkań.

Autor książki „Pełna moc życia”. Właściciel księgarni.

JACEK WALKIEWICZ

Pełna moc inspiracji

Dlaczego ludzie chcą słuchać wykładów o motywacji, o motywowaniu?

Możliwe, że chcą ich słuchać, bo tego potrzebują. To jest element duchowości, bez której życie jest banalne, puste, prozaiczne. W którymś momencie pewnie i trudne, bo na wiele pytań znajdujemy odpowiedzi nie na poziomie umysłu, tylko na poziomie tej duchowości, o której wspominałem, i czegoś, co wynika z naszych doświadczeń, co jest bliskie naszemu sercu, naszej osobowości. Mamy takie poczucie, że to, co słyszę – jest moje, jest mi autentycznie bliskie. Często, kiedy ludzie słuchają tego, co mówię, nagle uświadamiają sobie: tak, ja tak myślę, ja tak mam, ja potrzebuję takiego potwierdzenia. Możliwe, że to wynika z potrzeby dialogu, bo ludzie potrzebują rozmawiać, znajdować potwierdzenie dla tego, co sami wiedzą, co już znają. Mieć poczucie, że są częścią społeczności, że inni też tak myślą. Poza tym atomizacja życia, gdzie ludzie zostają wyrwani ze środowisk, takich najbliższych, rodzinnych, przeniesieni do innych miast, mieszkają w zagłębiach mieszkaniowych, gdzie są tysiące ludzi, powoduje, że ciężko jest się im zwrócić do kogoś, tak jak kiedyś bywało, z prośbą o poradę. Tutaj wprawdzie ludzie nie zadają konkretnych pytań, ale z tego, co słyszą, pewnie budują własne odpowiedzi.

Benefit 10(22)/2013

Psycholog społeczny, wykładowca akademicki.

Kierownik badań panelowych „Diagnoza Społeczna”.

JANUSZ CZAPIŃSKI

Motywacje Polaków się zmieniają

Zdziwiło mnie to, co przeczytałem w raporcie Diagnoza 2013, że „w dalszym ciągu w wielu miarach subiektywnej jakości życia nie widać kryzysu”. W mediach trąbią o kryzysie, a tymczasem w raporcie można przeczytać, że kryzysu nie widać?

Ale media trąbią o kryzysie w finansach publicznych, i on oczywiście jest. W Diagnozie pokazujemy, że rzeczywiście w sferze ekonomicznej, która tworzy PKB, podobnie jak w odniesieniu do sfery mikroekonomicznej zamożności gospodarstw domowych, kryzysu nie ma, a jest kryzys w budżecie państwa. Nikt nie mówi, że Polacy przymierają głodem i że szerzy się ubóstwo. Dochody, owszem, spadły, ale o 5 proc., a to nie jest powód, by spadek się odbił jakoś ponadprzeciętnie na zamożności polskich rodzin. Oczywiście kryzys spowodował lekki wzrost skrajnego ubóstwa z czterech do pięciu procent. Ale przy wzroście dochodów przez całe dwadzieścia lat, od 1993 do 2013 r., w epoce nieustannego bogacenia się Polaków, zjawisko ubożenia wydaje się stosunkowo niewielkie. W 2013 r. materialne warunki życia poprawiły się o ponad 100 proc. w porównaniu do początku lat 90. Ale zrozumieliśmy też, że społeczeństwo nie jest w stanie bogacić się w nieskończoność.

Benefit 11(23)/2013

Amerykański mówca motywacyjny i trener sukcesu.

Współtwórca bestsellerowej serii wydawniczej

„Balsam dla duszy” i „Zasady Canfielda”.

JACK CANFIELD

Droga do sukcesu

Dedykujesz swoją książkę „Zasady Canfielda” wszystkim, którzy odważyli się wykroczyć poza dominującą kulturę rezygnacji i podjąć próbę stworzenia życia swoich marzeń, dokonać zmian. Co chciałeś przez to wyrazić?

Dedykuję swoją książkę ludziom gotowym na zmiany, ponieważ podziwiam ich za odwagę i poświęcenie, które stają się impulsem do podejmowania nowych wyzwań. Nie jest łatwo zmienić się z dnia na dzień. Dedykacja jest wyrazem mojej identyfikacji z tymi ludźmi. Pragnę w ten sposób zamanifestować, że wspieram tych, którzy wprowadzają zmiany do swojego życia.

Benefit 12(24)/2013

Lekkoatleta, skoczek wzwyż, trzykrotny olimpijczyk.

Przedsiębiorca, mówca motywacyjny.

ARTUR PARTYKA

Motywujący skok

Jest pan rekordzistą Polski w skoku wzwyż z wynikiem 2,38 metra. Jak pan sądzi, dlaczego od 1996 r. nikomu nie udało się pobić pana rekordu?

Po pierwsze dlatego, że jest to dość wysoki wynik. Po drugie – i tutaj muszę się uderzyć w piersi – nie zatroszczyłem się o to, aby wytrenować swojego następcę. Owszem, było kilku sportowców, którzy również skakali bardzo wysoko, po 2,36, 2,34, 2,32 metra, i mieli szansę na to, żeby skoczyć 2,40 metra. Chociażby w ostatnich latach Sylwester Bednarek, brązowy medalista Mistrzostw Świata w Berlinie, miał wszelkie warunki do tego, aby przeskoczyć rekord Polski.

Sport, jak wiemy, to nie tylko trening i dążenie do osiągania doskonałych wyników, ale też kontuzje i urazy, które sprawiają, że zawodnik nie może pokazać pełni swoich możliwości. Trochę żałuję, że to tak długo trwa – już siedemnasty rok.

Benefit 1(25)/2014

Posłowie

Kiedy zaczynałem pracę w redakcji miesięcznika „Benefit” i planowałem terminy pierwszych spotkań z gronem najbardziej rozpoznawalnych Polaków, działaczy społecznych, liderów w dziedzinie kultury, sportu i polityki, nie przypuszczałem, jak bardzo ich osiągnięcia oddziałują na naszą polską rzeczywistość. Później, podczas gdy jako redaktor naczelny realizowałem krok po kroku zaplanowane wywiady, okazywało się, że na niektórych moich rozmówców muszę bardzo długo czekać. Terminy ich zajęć albo w ogóle uniemożliwiały spotkanie, albo sprawiały, że przez wiele miesięcy musiałem „gonić ich po Polsce”, by spędzić z nimi choć kilkadziesiąt minut na upragnionej rozmowie. Przeprowadzając wywiady, mogłem się dowiedzieć, co na co dzień inspiruje moich rozmówców, co popycha ich do przodu, co sprawia, że mimo wielu lat ciężkiej pracy nadal są aktywni zawodowo i wciąż chce im się chcieć – dla siebie, dla swojej rodziny, dla innych, dla nas. Tak było także z gośćmi z zagranicy: Blairem Singerem, Tonym Gordonem, Robertem Cialdinim czy Jackiem Canfieldem. Tak było też z nieżyjącym już Tadeuszem Mazowieckim, z którym spotkałem się w Poznaniu podczas promocji jego książki „Rok 1989 i lata następne”. Kiedy rozmawialiśmy o Polsce i Polakach, pan premier podkreślał, że „jest jeszcze wiele do zrobienia”. I to przesłanie bardzo często wraca do mnie, kiedy myślę o tym, co może nas, pracowników, szefów, HR-owców, zwykłych obywateli, motywować i mobilizować do tego, by rozwijać nasze małe ojczyzny, zakłady pracy i organizacje. Wszyscy moi rozmówcy wywarli na mnie ogromne wrażenie. Nie zapomniałem jednak o tym, że najważniejsi są czytelnicy mojego miesięcznika.

Dlatego mam nadzieję, że niniejszy wybór najciekawszych rozmów o motywacji będzie dla Ciebie – drogi Czytelniku – wsparciem w codziennym dążeniu do doskonałości i sukcesu. Każdy z moich rozmówców bez wątpienia osiągnął sukces, choć przekrój reprezentowanych przez nich dziedzin, branż, zainteresowań i zajęć jest różny, mam jednak nadzieję, że to właśnie będzie dla Ciebie dodatkowym źródłem inspiracji.

Od sztuki prezentacji, wyrażania swoich myśli, walki o prawa człowieka, robotnika, pracownika, poprzez kulturę, muzykę, scenę teatralną, sztukę motywacji, wpływania na innych, działania społeczne, polityczne, do inspirowania i dawania innym natchnienia. Niech ten zbiór będzie wskazówką dla wszystkich, którzy chcą czerpać z doświadczeń innych, niech będzie dla nich inspiracją na drodze do sukcesu.

Na zakończenie dziękuję wszystkim, bez których tych rozmów by nie było – moim rozmówcom. Bez Waszego czasu i otwartości nie byłoby tych wywiadów. Dziękuję też czytelnikom miesięcznika „Benefit”, którzy często podczas spotkań oraz w listach piszą o tym, jak ważne są dla nich teksty, które publikujemy.

Dziękuję mojej rodzinie – rodzicom za dobre słowa, żonie i dzieciom za wyrozumiałość w chwilach mojej nieobecności.

Dziękuję Adamowi Kędzierskiemu, który zaprosił mnie do udziału w dużym projekcie, mojemu Wydawcy, który uwierzył w moją wizję budowy i rozwoju miesięcznika „Benefit”. Dziękuję Jamesowi Van Bergh, Tomaszowi Józefackiemu, Izabeli Walczewskiej–Schneyder z Benefit Systems oraz wszystkim współpracownikom, którzy dodawali mi skrzydeł oraz często pomagali dotrzeć do głównych bohaterów tej książki.

Dziękuję mojej asystentce Elwirze Cimoch, Rafałowi Krasuckiemu, Michałowi Laskowskiemu i Zbyszkowi Jakuciowi – dzięki Wam codziennie wiem, co to znaczy praca zespołowa.

Łomża, październik 2013 roku